         9 miljard songsDe niet audiofiele muziekliefhebber had het al lang gevonden. Muziek hoeft niet op een plastic schijfje te staan dat weer in een kast staat. Muziek moet op het net – internet – staan en vandaar moet het worden gedistribueerd. Dat gebeurt de afgelopen jaren dan ook massaal. Illegaal maar ook in toenemende mate legaal. De webwinkel iTunes heeft in zijn 7-jarig bestaan al bijna 9.000.000.000 songs verkocht en dat moet enkel aan muziekliefhebbers zijn geweest want de resolutie van de aangeboden songs is vrij laag. Het voordeel van eenvoudig door je muziekverzameling kunnen zoeken, de compacte opslag ervan en de mogelijkheid om playlists te maken zonder kwaliteitsverlies spreekt iedereen aan waarbij het laatste aspect vooral de audiofiel in het hart raakt. Die kwaliteit staat en valt met de manier waarop muziek geript wordt. Onder rippen wordt verstaan het overzetten van audio of video bestanden van losse media (cd, DVD) naar de harde schijf van een computer. Om van het nieuwe luisteren gebruik te kunnen maken moet de muziek eerst worden geript. Het resultaat van muziek rippen kan in drie categorieen, formaten, worden onderverdeeld. Zo kan het resultaat een niet-gecomprimeerd formaat hebben als WAV of AIFF. Dan zijn er de verliesloos gecomprimeerde formaten (lossless): FLAC, ALE of WMA Lossless. Als laatste zijn de gecomprimeerde formaten met verlies (lossy): MP3, Vorbis of WMA. Behalve de ongecomprimeerde bestandsformaten als WAV en AIFF kennen alle gecomprimeerde formaten een compressiefactor. De compressiefactor bepaalt in hoeverre het bestand ‘in elkaar’ wordt gedrukt. Lossless formaten zijn te vergelijken met het ZIP formaat van computerbestanden. Een gezipt bestand is kleiner dan het origineel maar zal na het weer uitpakken, unzippen, weer precies hetzelfde zijn als het originele bestand waarvan de ZIP is gemaakt.
2 / 9
|
