Muziekliefhebber of audiofiel? Bezoek de leukste muzieksite van Nederland.
Ook voor LP's, (SA/SHM/XR)CD, accessoires en merchandise.Overzicht A/V meubelen en bevestigingssystemen.
- 11/9 Rhapsody Luistersho...
- 24/9 Hifi Trend Event bi...
- 25/9 Hifi Trend Event bi...
- 25/9 Musica-E tijdens Wo...
- 26/9 Musica-E tijdens Wo...
- 3/10 Musica-E tijdens Wo...
- Alle evenementen >>
Liz Durrett – The Mezzanine
Gepubliceerd op 24 mei 2006
Auteur: Michiel Witlox Op haar tweede cd getiteld The Mezzanine toont deze overgevoelige singer/songerwriter met elf indringende songs wederom aan dat haar muzikale signatuur diepgeworteld ligt in de folktraditie. Liz Durrett ontroert met een dromerig stemgeluid vrijwel direct, maar ontbeert helaas de broodnodige variatie om te voorkomen dat de luisteraar na een paar nummers weer gewoon overgaat tot de orde van de dag. Bovendien is de fluisterstem van Durrett weliswaar prachtig, maar brengt ook al niet die verrassende dynamiek of spanningsboog waar je als luisteraar zo op zit te wachten. Waarom nou die voortdurende brave ingetogenheid? Gooi het er nou eens uit, meid! Is dit haar eigen keuze of heeft Liz wel té veel vertrouwd op de goede bedoelingen en de jaren lange ervaring van haar lievelings oom? Hij zal wel weten hoe het moet. Delen en archiveren Meer artikelen van Michiel Witlox Overige gerelateerde artikelen
|


Waar zit de valkuil? Dat is moeilijk te verklaren. Laten we veronderstellen dat –Idols en Co even buiten beschouwing gelaten - de muzikant, Liz Durrett in dit geval, hoofdverantwoordelijke is voor het uiteindelijke resultaat. The Mezzanine is in de eerste plaats dus háár cd geworden. De ironie wil echter dat haar oom, Vic Chesnutt - een nog altijd miskend ander singer/songerwriter - verantwoordelijk is geweest voor de productie van The Mezzanine. Je zou bijna gaan denken dat de familiebanden voor deze gelegenheid misschien wel iets té strak zijn aangehaald; de opnameleider is doorgaans toch degene die bepaalt hoe een plaat moet klinken. Chesnutt heeft kennelijk de voorkeur gegeven aan een sobere invulling; weinig muzikale arrangementen en eenvoudige akkoordenschema’s, die keurig over het hele album gespreid in een vierkwartsmaat worden gespeeld. 




