26/05 Kharma show bij Rhapsody »
26/05 Nieuwe Lector DAC bij Stream... »
26/05 Audio Block luistershow bij ... »
31/05 Streaming showdagen bij La S... »
01/06 Naim NDS Roadshow bij AudioX... »
01/06 Streaming showdagen bij La S... »
02/06 Streaming showdagen bij La S... »
lees meer »

Het samenspel van de Antila en TucanaAls gevolg van een bijzondere en heuglijke omstandigheid – de geboorte van onze dochter - heeft de Antila cd-speler een aantal weken langer dan gepland zijn kwaliteiten mogen tonen zonder ondersteuning van de Tucana geïntegreerde versterker. Nadat een aantal weken na de komst van ons kindje de rust in huis enigszins was wedergekeerd ontstond de rust en de ruimte om de Tucana de kans te geven me te overtuigen van zijn kwaliteiten. Gezien het hoge kwaliteitsniveau van de Antila waren mijn verwachtingen hooggespannen.
Kort samengevat kan ik aangeven dat de Tucana de goede weg die de Antila insloeg nog verder doorzet. Ik hoor direct dat de Tucana hoog inzet op die kwaliteiten die de Antila al reeds hebben getoond met als extra surplus een schier onbegrensde, maar zeer beheerste kracht. De cd “Romanza” van Andrea Bocelli (Polydor, 1996) verdwijnt in de lade van de Antila. De piano die wellicht speciaal voor dit stuk enigszins is ontstemd opent dit geheimzinnige muziekstuk precies in de juiste proporties. Beheerst, welhaast timide, bescheiden. Dan, in het eerste refrein, ontplooit de stem van Andrea zich in alle kracht en lijkt het erop alsof zijn stemvolume geen grenzen kent. Direct daarna, het tweede couplet, beheersing, spanning, mysterie. De stem van Andrea bevindt zich in een ruimte waarvan de omvang nauwelijks te meten is en blijft welhaast een eeuwigheid in de ruimte hangen voor deze uitsterft. Direct daarna, weer in het volgende refrein alweer diezelfde explosie van kracht die het contrast met het voorgaande couplet zo boeiend maakt.
Pianomuziek van Gabriel Fauré. Fraai vertolkt door Pascal Rogé op de cd “piano music” (DECCA, 1991) Het uiterst timide spel wordt levensecht in de kamer geprojecteerd. Het instrument staat welhaast in de luisterruimte in levensechte proporties. Elke toetsaanslag is te volgen alsmede het gebruik van het sustain pedaal. Maar ook: ingehouden kracht op het nummer Nocturne no. Opus 37. Ontlading bij de crescendi, het volle dynamisch bereik van het majestueuze instrument wordt duidelijk hoorbaar. Dan weer volgt de rust van de laatste akkoorden. Uitermate juist gedoseerd, niet groter afgebeeld dan dat Pascal wil uitdrukken.
5 / 6
|


































































Het klankbeeld blijft ook bij deze geweldsuitbarstingen onvoorwaardelijk stabiel. Zelfs tijdens de meest complexe passages zijn de individuele instrumenten in het orkest moeiteloos met het grootste gemak te volgen waarbij zelfs de ruimteweergave overeind blijft. Het is een volstrekt bizarre ervaring om te constateren dat in al dat natuurgeweld de versterker rotsvast overeind blijft staan en zelfs geen krimp geeft. 
