Sharon den Adel Muziekbeleving


Dieter van den Bergh | 13 oktober 2008

Vanwege de Pinkpop Pinkstermaandag vandaag, een 'oud' (uit 2008 alweer) maar nog altijd relevant artikel terug onder de aandacht: de Muziekbeleving van zangeres Sharon den Adel.

Sharon den Adel (1974) is het boegbeeld van de succesvolle symfonische metalband Within Temptation, een van ‘s lands bekendste muzikale exportproducten. De dubbel-dvd, dubbel-cd en Blu-ray disc Black Symphony is de weergave van het spectaculaire concert dat de groep in 2008 met een 60-koppig Metropole Orkest gaf in Ahoy. ‘The greatest show on earth’ kopte een Engels muziekblad. Aanleiding voor ons om Sharon destijds te vragen voor aflevering 27 van De Muziekbeleving van…


Foto: Loe Beerens

“Ik ben opgegroeid als kind van echte expats, altijd op reis. Van mijn derde tot mijn tiende heb ik in Indonesië, Jemen en Suriname gewoond. Maar buiten hun werk om waren mijn ouders elke minuut van de dag met muziek bezig. Het waren extreme muziekfreaks. Pink Floyd, Black Sabbath, ELO, The War of The Worlds van Jeff Wayne, maar ook Queen, Chris Rea en Bob Marley. Ze hadden een enorme platencollectie, en gingen minimaal een keer per maand naar een concert. The Eagles bijvoorbeeld hebben ze heel vaak gezien, ook in Indonesië. Ik mocht helaas nooit mee, was nog te jong vonden ze. Van de traditionele muziek uit die landen is weinig blijven hangen, ben ook niet zo’n wereldmuziektypje. Het Indonesische theater heeft wel indruk gemaakt. We gingen vaak naar voorstellingen met Bali-dansers. Dat is wel onbewust in mijn systeem gaan zitten. De manier waarop ik met mijn handen en armen zwaai op het podium is daar wel op geïnspireerd.”



War of the Worlds
“Mijn ouders hebben muziek heel erg gepusht. Mijn zes jaar oudere broer kreeg zakgeld, dat wilde ik ook! ‘Okay’, zeiden mijn ouders, ‘jij mag ook zakgeld, maar alleen als je het aan muziek besteedt. Zo kocht ik toen ik vier jaar was mijn eerste muziekcassettes. Zo ga ik dat bij mijn dochtertje ook zeker doen. Als is ze nu nog een beetje te jong, ze is tweeëneenhalf.

In eerste instantie werd de muziek mij aangesmeerd door mijn broer, kon hij er mooi een kopietje van maken. Dus kocht ik Moody Blues en The War of The Worlds. Ik schrok me helemaal de tering van War of the Worlds. Mijn hemel, de wereld vergaat! Ik heb de eerste vijf minuten onder het bed gelegen. Daarna kocht ik meer mijn eigen dingen: Boney M en Grease. Dat had ik op de radio gehoord en vond mijn broer toch helemaal niks. Het grappige is dat ik nu best wat overeenkomsten zie tussen The War of The Worlds en wat wij doen met Within Temptation. Het is zwaar en theatraal en melodieus en episch. En ELO, dat hoor ik er soms ook wel een beetje in. Daar heb ik nu een verzamelbox van in huis staan.”

Foto: Loe Beerens

Olivia Newton John
“(lachend)Maar mijn eerste echte held was echt iets heel anders: Olivia Newton John. En daar schaam ik me niet voor. Dat bandje van Grease heb ik tot mijn veertiende vrijwel dagelijks gedraaid. Mijn ouders werden er helemaal gestoord van. Ik spaarde alles van haar, ook Physical enzo. Ik was gebiologeerd door haar hoge stem, die raakte me, en ik vond haar ook gewoon stoer. In het begin speelt ze nog zo’n trutje in die film, met zo’n plooirok, maar ze wordt steeds stoerder, met leren broek enzo. Maar ik was ook weer niet zo idolate fan dat ik posters van haar aan de muur had hangen. Dat had ik trouwens met niemand, het ging me allereerst om de muziek. Ik was ook een enorme fan van Bruce Springsteen. Ben naar zijn concert geweest in De Kuip, mijn eerste concert. Het was de tijd van Dancing In The Dark, dat hij iedere keer een meisje uit het publiek het podium op haalde. En ik maar duimen dat hij mij koos. Helaas…”



Tori Amos en Kate Bush
"Een paar jaar later, rond mijn zeventiende, achttiende had ik hetzelfde wat ik met Olivia Newton John had met Tori Amos. Little Earthquakes was een eye opener. Puur de emotie, de teksten. Ze heeft niet eens een hele mooie stem, maar ik krijg er wel kippenvel van. Ze denkt heel erg in metaforen, dat doe ik zelf ook graag. In diezelfde tijd kwam Nirvana, nog steeds mijn favoriete band. Veel mensen denken dat ik wel door Kate Bush beïnvloed zal zijn, ook omdat wij Running Up That Hill hebben gecoverd. Maar dat is niet zo. Dan veel eerder iemand als Janis Joplin. Mijn vader was wel fan van Kate Bush, al draaide hij dat nooit als mijn moeder in de buurt was. Die trok dat helemaal niet. Ik heb de hoogtijdagen van Kate Bush zelf ook niet bewust meegemaakt. Toen Running Up That Hill een hit was, woonde ik in Suriname, en daar hoorde je dat echt niet. Op dezelfde manier is de punk en Doe Maar helemaal aan me voorbijgegaan.”

Zeurpiet

“Ik was nooit heel erg bezig met hoe de muziek klonk. Ik was een puber, het moest er gewoon goed uitzien! Dus kreeg ik een parelmoerwitte drie in één-installatie, die paste namelijk bij mijn kamer. Ik wilde wel een goed merk trouwens. Philips, mijn ouders vonden het belangrijk dat we Hollandse producten kochten. Dat Within Temptation goed klinkt, vind ik wel erg belangrijk. We willen ook graag met de tijd meegaan, daarom is Black Symphony op Blu-ray uitgekomen. Ik ben best een zeurpiet wat geluid betreft, maar dan vooral in de studio en op het podium. Kan me dan onwijs irriteren aan slecht geluid. Maar Robert (Westerholt, de gitarist van Within Temptation), mijn vriend, is de man van de apparatuur. Hij is een enorme hifi- en gadgetfreak. Hij krijgt ook steeds meer interesse in oude retrospullen. Dat is begonnen bij de opnames die ik heb gemaakt met DJ Armin van Buuren. Tijdens die opnames kwamen we allemaal oud spul tegen dat allang afgeschreven was, maar dat veel beter bleek te klinken.”


Foto: Loe Beerens



“Ook buiten de band om ben ik veel met muziek bezig, al heb ik niet veel tijd om nieuwe platen te kopen. Ben vooral geïnteresseerd in muziek buiten onze scène om. Dat kan heel inspirerend werken, zoals ook mijn dance-uitstapje met Armin van Buuren. Je krijgt daar veel nieuwe energie van. Mijn laatste ontdekking is Nicole Atkins, een Amerikaanse dame, een soort kruising van Heather Nova en Amy Winehouse. Folkachtige jaren ‘50-muziek voor de donkere dagen. Heel sfeervol en mooi gezongen. Maar als ik op tournee ben, wil ik buiten de optredens om juist zo min mogelijk muziek horen. Dan lees ik een boek. Het laatste boek? Myrren’s Gift van Fiona McIntosh. Heerlijke fantasy, ideaal om even het muzikantenverstand op nul te kunnen zetten.”


De favorieten van … Sharon den Adel (zangeres Within Temptation)

 

Mijn set:
Fine Arts van Grundig. Met hele oude houten boxen. Die klonken eerst helemaal niet, maar komen in ons nieuwe huis helemaal tot hun recht.
Favoriete genre: Heel breed: van rock en metal tot singer-songwriters.

All time favourite (song en/of album):
The Power of Love van Frankie Goes To Hollywood. Mijn favoriete kerstliedje. Jammer dat ze elke kerst weer helemaal grijsdraaien. Andere favorieten: Troy van Sinéad O’Connor, The Man Who Sold The World in de versie van Nirvana en Precious Things van Tori Amos.

Gruwel echt van…:
R&B. Maar omdat de sound en de productie soms juist ontzettend goed kan zijn, luister ik er heel heel heel soms toch naar.

Maar luister stiekem wel naar…:
André Hazes, en dan liefst De Vlieger.

Omvang platencollectie:
Heel groot. Inclusief legale downloads van iTunes vele honderden cd’s. Ben nu weer vinyl aan het verzamelen. Wil mijn cd’s omruilen voor elpees. Ik wil de kraak terug. ’s Avonds op de bank, wijntje erbij, heerlijk! Het heeft een bepaalde romantiek.

Cd of elpee:
De elpee dus!

Meest memorabele muziekervaring:
Met het Metropole Orkest in Ahoy. De ultieme belevenis.

Mijn hifi-tip:
Even mijn vriend bellen, haha!