REVIEW

Review: Suicide Squad (2016)


Redactie Hifi.nl | 24 december 2016 | Fotografie Fabrikant

Toen in april 2015 voor het eerst een foto van Jared Leto werd vrijgegeven in zijn rol als de Joker in de film Suicide Squad werd mijn interesse als Batman-liefhebber snel gewekt. Dé Joker zou terugkeren op het witte doek, nemesis nummer 1 van Batman. Leto nam met het aannemen van deze rol een zware uitdaging aan: zou hij de magistrale vertolking door Heath Ledger in The Dark Knight (2008) kunnen overtreffen?

Suicide Squad is niet een doorsnee Batman-film. Alles behalve. De Dark Knight laat af-en-toe zijn gemaskerde gezicht zien, maar verder draait de film (zoals de naam het uiteraard al doet vermoeden) volledig rondom een bende superschurken die door ambtenaar Amanda Waller (Viola Davis) wordt ingeschakeld om het kwaad te bestrijden, in ruil voor strafvermindering. Dit kwaad komt in de vorm van archeologe June Moore (Cara Delevingne) die  door haar bovennatuurlijke krachten kan transformeren naar Enchantress. Haar doel is simpel: totale wereldvernietiging.

Het plot

De film begint aangenaam; het eerste half uur wordt besteed aan het voorstellen van de verschillende Suicide Squad leden; zo is daar Deadshot (Will Smith), een huurmoordenaar met als grootste zwakke plek de liefde voor zijn dochter, Harley Quinn (Margot Robbie) het psychopathische liefje van de Joker, Captain Boomerang (Jai Courtney) een boemerang gooiende bankrover, El Diablo (Jay Hernandez) een volgetatoeëerde, vlammenwerpende gangster, Killer Croc (Adewale Akinnuoye-Agbaje) een bad guy met een medische afwijking waardoor hij meer krokodil is dan mens, Katana (Karen Fukuhara), een gemaskerde Japanse vrouw met… een katana, Slipknot (Adam Beach), een touw-schietende moordenaar en Rick Flag (Joel Kinnaman), een militair die toeziet op het functioneren van de Squad. Het eerste half uur begint vermakelijk met de nodige zwarte humor. Vanaf het begin is het duidelijk dat de show gestolen gaat worden door Harley Quinn; Margot Robbie zet een grappige, maar oh-zo-gevaarlijke psycho bitch neer waarbij je je als kijker gewoon verheugt op het feit dat ze weer in beeld verschijnt en haar mond opent.

Ook het visuele mag er zijn: de verschillende characters zien er kleurrijk uit en er is veel aandacht besteed aan de visuele effecten. Opvallend is ook de ijzersterke soundtrack van de film (iets dat me op een vreemde manier doet denken aan Guardians of the Galaxy).

Bergafwaarts

Helaas besteedt regisseur David Ayer weining tijd aan het verder uitdiepen van zijn characters, want binnen de 123 minuten die de film duurt moet uiteraard ook nog de wereld gered worden uit de handen van Enchantress. En dat is erg jammer, want wie zich een beetje heeft verdiept in de wereld van DC Comics weet dat je per lid van de Suicide Squad al een hele mooie prequel film zou kunnen maken. Hierdoor heb je geen band met de characters en doet het je als kijker ook helemaal niks als er iemand het loodje legt. Will Smith’s Deadshot is een schim van het personage dat we kennen en het feit dat hij een onvoorwaardelijke liefde voor zijn dochtertje heeft, maakt hem eerder een zachtgekookt ei dan een badass. Harley Quinn alleen is niet sterk genoeg om de hele Squad staande te houden.

Na de 30 minuten durende klim gaat ons achtbaanritje al snel bergafwaarts, wat volgt is een snel afgeraffeld plot waarbij je als kijker je soms afvraagt waar je naar zit te kijken en waar de rit naar toe gaat. Er is een helicoptercrash, vuurgevechten met mutanten, een evacuatie uit een wolkenkrabber en een einde waarna je blij bent dat de aftiteling over het scherm rolt. Met de special effects is helemaal niks mis en ook ik moest grijnzen toen een mutant in close-up een headshot moest incasseren, maar na drie keer heb je dit ook wel gezien. En we weten allemaal dat alleen visuele effecten en een goede soundtrack niet voldoende zijn om een rammelend verhaal bij elkaar te houden.

En dan zijn we aan het eind van deze achtbaanrit weer aangekomen bij het beginstation: de Joker. Om Jared Leto’s vertolking te vergelijken met die van Ledger is niet eerlijk. Ledger kreeg destijds van Christopher Nolan veel meer screen-time om zijn personage volledig tot zijn recht te laten komen. Met de beperkte middelen die Leto heeft gekregen zet hij de Joker prima neer, misschien nog wel als een veel onvoorspelbaarder, manischer, donkerder figuur dan Ledger. Maar dit komt meer door de manier waarop ze zijn character visueel hebben neergezet dan door de ademstokkende monologen.

Conclusie

Ben je op zoek naar een film die interessante personages DC Universum goed uitdiept? Dan kun je Suicide Squad beter aan je voorbij laten gaan. Geef je weinig om het verhaal, maar wil je gewoon relaxed achterover hangen en het visuele geweld over je heen laten komen? Dan is deze titel misschien wel geschikt voor die regenachtige zondagavond waarbij je toch niks te doen hebt. Wel belangrijk om te weten: wij ontvingen niet de extended cut. Maar we verwachten niet dat die 11 extra minuten een gigantisch verschil zullen maken. 

EDITORS' CHOICE