REVIEW

Tricky – Maxinquaye (LP)


Eric de Boer | 08 juli 2012

De naam Tricky zegt anno 2012 misschien niet zo veel meer, maar wie de opmars van Massive Attack en de aanverwante muziekstijl trip-hop in het begin van de jaren negentig heeft gevolgd moet deze muzikant annex acteur nog wel kennen. Zijn solodebuut uit het midden van dat decennium is nu opnieuw verkrijgbaar op vinyl.

En het album in kwestie heet dan Maxinquaye. Wie terugzoekt vindt het album opduiken in veel jaarlijsten uit 1995 en dat is dan ook zeker de reden dat het album opnieuw wordt uitgebracht. Adrian Nicholas Matthews Thaws, zoals Tricky in het echt heet, heeft zijn debuutalbum indertijd opgedragen aan zijn moeder, die toen hij vier jaar was zelfmoord pleegde. Maxine Quaye, zoals ze heette, leverde Tricky inspiratie genoeg en hij vond zelfs een verbintenis met haar door zijn eigen gezongen woorden. Vandaar de naam van dit album.

Dat het album indertijd weinig airplay kreeg van de radiostations is nog steeds een raadsel. Want Tricky legde op Maxinquaye een voor die tijd nieuwe tak in de triphop bloot. Al pionierend hoort de luisteraar een erg relaxte vorm van elektronische muziek die wordt ondersteund door beats, samples en niet te vergeten de dromerige zangstijl van zin toenmalige vriendin Martina Topley-Bird. Tricky vermengde Amerikaanse hiphop en dub met Britse invloeden van rock en licht industriële klanken en voegde een soulsausje aan het geheel toe.

Verder coverde hij de track Black Steel van Public Enemy, dat origineel overigens Black Steel In The Hour Of Chaos heet. En met goedkeuring van dat andere geweldige collectief , ik heb het dus over Massive Attack, werden de teksten voor de nummers Overcome en Hell Is Round The Corner één op één gekopiëerd van de tracks Karmacoma en Eurochild van dat bewuste collectief. Die overduidelijke verbintenis wordt ook nog eens benadrukt door bekende samples te gebruiken. Maar ook het volledig eigen werk gaf en geeft nog steeds een prima kijk op de gelaagde muzikale kunsten van Tricky.

Zeventien jaren na dato is het album wellicht wat minder speciaal, maar als collectors item en niet in de laatste plaats als kwalitatief erg goede vinylpersing des te meer waard. Maxinquaye is nog steeds toepasbaar als dansmuziek, maar misstaat ook niet als avant-gardistische achtergrondmuziek. 

Label: Music On Vinyl
Speelduur: 57:13 minuten
Website

EDITORS' CHOICE