REVIEW

Margin Call


Jan Luijsterburg | 04 april 2012

Dat de bankwereld een jungle is mag geen geheim meer heten. Het weblog van Joris Luyendijk voor The Guardian biedt een fraai inkijkje in de sector waar het gezegde ‘over lijken gaan’ een nieuwe dimensie krijgt. J.C. Chandler schetst het wereldje in zijn debuutfilm als een thriller, losjes gebaseerd op de ondergang van Lehman Brothers bank. 

Hoog in een wolkenkrabber aan de Wallstreet begint de film met slecht nieuws voor een groot deel van het personeel. Ontslag betekent meteen je biezen pakken, mobieltje afsloten, toegang tot de computer geblokkeerd. Een van de mensen die zo naar huis gestuurd wordt is risico-analist Eric Dale (Stanley Tucci). Nog net weet hij een jonge collega, whizz-kid Peter Sullivan (Zachary Quinto), een USB-stick in de hand te drukken. Wees voorzichtig, is alles wat hij nog kan meedelen.

Sullivan weet de analyse waar Dale aan bezig was nog dezelfde avond af te ronden. De conclusie is zacht gezegd alarmerend. De financiële producten die de bank verkoopt blijken gebaseerd op drijfzand. Zo erg dat niet alleen de bank er aan ten onder zal gaan, maar de hele financiële wereld meegetrokken zal worden. De nacht wordt gebruikt voor escalatie tot op het hoogste niveau, waarvoor eigenaar John Tuld (Jeremy Irons) per helikopter ingevlogen wordt. Leg het maar eens uit in woorden die zou gebruiken tegen een kind, nee, een golden retriever, zegt hij tegen Sullivan. Om vervolgens zijn geslepenheid te tonen.

Als er iemand is die in dit gezelschap aan het twijfelen slaat is het wel afdelingshoofd Sam Rogers (Kevin Spacey). Met zijn stervende hond zit hij al niet lekker in zijn vel. De ontslaggolf pareert hij routineus met een peptalk, maar gedurende de nacht breekt er iets bij hem, na 34 jaar bij de bank.

Naast spannend en ontluisterend is Margin Call vooral een fraai inkijkje in een bijzondere wereld, waar de medewerkers zichzelf verbazen over de enorme bedragen die ze verdienen. De levensstijl wordt er meteen op aangepast. De miljoenen worden er even zo gemakkelijk weer doorheen gedraaid maar als persoon betalen ze ook een prijs. Meedoen is een keuze waarover de film gelukkig geen gemakkelijk oordeel velt.

J.C. Chandler vertelt op het commentaarkanaal dat hij goed op de hoogte is van het leven binnen de sector via zijn vader, die er, zoals de man ook zelf nog even toelicht in de korte making of, zijn leven lang werkzaam was. Verder gaat de jonge filmmaker samen met zijn producent uitgebreid in op het productieproces. De enthousiaste toelichtingen op de vele fraaie shots in en vanuit de opnamelocatie, een verdieping in een wolkenkrabber, werken aanstekelijk. Verder leggen ze uit hoe een film met een sterrencast toch voor een relatief laag bedrag gemaakt kon worden. Jeremy Irons was bijvoorbeeld slechts drie dagen aanwezig.

Aanvullende informatie:

VS, 2010
Speelduur: 102 minuten
Regie en scenario: J.C. Chandor
Productie: Robert Ogden Barnum, Michael Benaroya, Neal Dodson, Joe Jenckes, Corey Moosa, Zachary Quinto
Camera: Frank G. Demarco
Montage: Pete Beaudreau
Muziek: Nathan Larson
Met: Kevin Spacey, Jeremy Irons, Demi Moore, Paul Bettany, Zachary Quinto, Penn Badgley, Simon Baker, Stanley Tucci
Extra’s: commentaarkanaal, making of (6 min), weggelaten scènes (4 min), fotogallerij (4 min), outtakes (1 min).
Uitgave: Lumière
Website

EDITORS' CHOICE