REVIEWAudionet

Audionet PRE1 G3 en AMP1 V2 versterking


Eric de Boer | 09 november 2013 | Fotografie Eric de Boer | Audionet
Dit artikel werd oorspronkelijk geplaatst op 17 juni 2013

Zowel de voor- als eindversterker geniet dezelfde ultra-lineaire opbouw als de netwerkcliënt. De Audionet PRE 1 G3 voorversterker heeft zes ingangen en twee aparte uitgangen, die individueel benoemd kunnen worden en met elk een regelbaar volumeniveau. De voorversterker kan worden geďntegreerd in een home-cinema systeem (middels een Bypass-mode), heeft een dubbele subwooferaansluiting en een monitorfunctie.

Voorts een dubbele Audionet Link optische verbinding, een triggeruitgang en een extra aardeaansluiting, evenals de DNC. Ook op de PRE 1 G3 is de mogelijkheid om de voedingsupgrade EPS of EPX toe te passen aanwezig en eventueel kan de voorversterker worden voorzien van een MM/MC phonotrap.

Intern is de Audionet voorversterker voorzien van een opbouw zonder condensatoren in de signaalweg. Hij bezit een ingangsbuffer met een quasi oneindig hoge ingangsweerstand (dit zal de bron nooit dynamisch of statisch belasten) en de elektronische schakelingen zijn voorzien van een magnetisch en capacitief geoptimaliseerd ontwerp. Omdat volgens Audionet een potentiometer altijd zorgt voor ongewenste storingen in de signaalwegen is er gebruikgemaakt van een volumeregeling met een elektronisch geschakeld real-time lineair precisie weerstandnetwerk.

De ringkerntrafo is ingegoten en afgeschermd, er zitten condensatoren met een totale bufferwaarde van 30.000 uF in de Audionet PRE 1 G3 en eveneens een apart gevoede microprocessor voor het aansturen en controleren van alle functies. Audionet geeft een frequentiebereik op van 0 – 3.000.000 Hz (-3 dB), DC-gekoppeld. De totale harmonische vervorming ligt onder -110 dB en de opgegeven signaal/ ruisverhouding is gewaardeerd op meer dan 120 dB bij 1kHz Vin (in max).

De Audionet AMP 1 V2 eindversterker verraadt met zijn gewicht van 28 kilogram dat er flinke voedingstrafo's zijn verwerkt. Twee, want deze eindversterker is intern volledig dual-mono opgebouwd. Natuurlijk kom je weer dezelfde eigenschappen tegen: de DC koppeling, de ultra-lineaire opbouw en het volledig ontbreken van condensatoren in de signaalweg.

De flinke (700 VA) trafo's zijn ook hier ingegoten, en er wordt gebruikgemaakt van vier zeer stabiele hoogvermogens condensatoren (totale capaciteit 188.000 uF). Een dubbelwerkende verschil-versterkertrap met monolithische FET's, die apart worden gevoed met een 80 VA-ringkerntransformator met aparte wikkelingen voor elk kanaal vormt de ingangsschakeling. De operationele versterkingsbandbreedte is groter dan één Gigahertz. Met een dubbel circuit is de ingangsschakeling ontkoppeld van de vermogensversterkers. Per uitgangstrap worden vier vermogensmosfet's ingezet.

De eindversterker levert een vermogen van 200 Watt bij 8 Ohm weerstand. In 4 Ohm is dat 300 Watt en in 2 Ohm is het vermogen stabiel gemeten 450 Watt. De versterker is ook te bruggen, wat een vermogen van 600 Watt (8 Ohm) en 900 Watt (4 Ohm) oplevert. Het frequentiebereik is 0 – 300.000 Hz (-3 dB) en de signaal/ ruisverhouding ligt boven 106 dB. De totale harmonische vervorming ligt onder - 100 dB bij 1 kHz, 25 W bij 2 Ohm en de dempingsfactor ligt hoger dan 1000 bij 10 kHz, bij 500 Hz op meer dan 4000. Op papier meer dan genoeg controle voor de meest veeleisende speakers, dus. Aan de achterkant tref ik twee vergulde WBT NextGen luidsprekeraansluitingen, WBT lijningangen en twee Audionet Link-aansluitingen.

Aansluiten en inspelen
De Audionet set werd verbonden met mijn Goldnote Reale speakers, het netwerk met mijn digitale muziekcollectie op een QNAP NAS en niet te vergeten de phonotrap met daarvoor de platenspeler. Voor de bekabeling maakte ik in eerste instantie gebruik van de Audioquest Vodka, Kimber Hero en Kimber 8TC ClearWhite, allen met WBT afgemonteerd. De stroombekabeling bestond uit een combinatie van Chord en Cassiopeia met een PS Audio Quintet voor de voorversterker en netwerkspeler.

Het fase correct aansluiten van de voorversterker en de netwerkspeler is bij Audionet goed uitgedacht, na het opstarten geeft het display bij een onjuiste fase dit meteen aan. Eenmaal ingespeeld laat de set echter horen dat de combinatie met vooral de interlinks niet ideaal is. De componenten(vooral de voorversterker) vergde enige inspeeltijd voor een oordeel kon worden geveld, maar daarna was er toch sprake van een wat schril hoog en minder stage en plaatsing dan ik gewend ben. Na alles gecontroleerd te hebben kom je tot de conclusie dat een kostbaar audiosysteem als deze baat heeft bij een gedegen bekabeling die goed combineert.

EDITORS' CHOICE