REVIEWMagnepan


Philip van Deijk | 24 juni 2002 | Magnepan

Na geruime tijd naar de Audio Research/Magnepan combinatie geluisterd te hebben werd het tijd voor een andere vorm van versterking. Snel heb ik in mijn Creaktiv audiorack een fabelachtig mooi klinkende Audio Research LS 22 voorversterker neergezet. Aangesloten met een set Siltech interlinks op twee losse eindtrappen van Monarchy Audio, de SE 100 Delux. Die samen voorzien in een stevige 2 x 100 watt klasse A. Deze werden op hun beurt verbonden middels Supra luidsprekerkabel met de MG 12. Ik kan met dit versterkertrio de MG 12ís ruim van de achterwand in de woonkamer neerzetten. Met ruim bedoel ik dan een afstand van bijna twee meter. Dat komt de diepte plaatsing ten goede terwijl de laagweergave fraai, diep en strak overeind blijft staan. Deze set heeft meer vermogen dan mijn geÔntegreerde versterker en dat is voornamelijk in het laag merkbaar. Het was al niet slecht, maar op deze combinatie klinkt het allemaal een fractie strakker en dieper. Maar gezien de extra uitgave mag dat ook wel, deze set is bijna twee maal zo duur als de CA-50.

Al met al sta je verstelt hoe diep het laag bij een magnetostaat kan gaan en daarbij ook goed gedefinieerd blijft. Ik heb de Original Master Recordings op het MF/SL label Exodus van Bob Marley uit de kast getrokken. De cd kenmerkt zich door de diepe basweergave veroorzaakt op een wereldberoemde elektrische Fender bas. Aston Barrett alias ďFamiliemanĒ, die op deze cd de Fender bespeelt staat mooi schuin achter Bob te ronken en te knorren zoals alleen een Fender dat kan doet. Het achtergrondkoortje links- en rechtsachter Bob, de percussie mooi en los in de ruimte. Direct om de instrumenten hangt een luchtbel en tevens is de aanzet en het uitsterven van instrumenten goed te volgen.

Aansluitend op deze lekker klinkende cd Circus en Five van Lenny Kravitz gedraaid. Hier op speelt Henry Hirsch op een Fender-Rhodes en de overeenkomst is goed te horen, lekker klinkend en enigszins vervormd, als ik dat zo uit mag drukken. Is het u wel eens opgevallen dat op de laatstgenoemde cd van Lenny, tijdens het nummer Thinking Of You, als percussie-instrument gebruik wordt gemaakt van het beroemde groene export bierflesjes van Heineken? Ik ben benieuwd of er verschil zit tussen een groen Heinekenflesje of een bruin Amstelflesje. Wie het weet mag het zeggen (en dan bedoel ik niet het verschil in smaak van het bier). Lenny maakte op zijn vroeger opgenomen cdís gebruik van buizenapparatuur, maar is daar tijdens zijn latere cdís op teruggekomen. Jammer eigenlijk want het gaf zoín geheel eigen sound.

Van een geheel ander kaliber maar daarom niet minder mooi is Janis Ian. In de cd-speler haar Breaking Silence op het 24 karat Gold Analogue Productions label. Het mooie, sfeervolle en ingetogen nummer Some People Lives evenals de rockachtige, harde nummers zoals This Train Still Runs en Breaking Silence worden ook als zodanig weergegeven. Door Doug Sax is bij zijn remastering veel gebruik gemaakt van buizenapparatuur en dat geeft toch net dat beetje extra sfeer.

Op de valreep kwam ook nog het kleine broertjes, de SM-70ís, van Monarchy Audio binnenwaaien. Deze namen op hun beurt de plaats in van grote broers SE-100 Delux. Het zijn stereo eindversterkers van elk 2 x 25 watt die tot een monoblok geschakeld kunnen worden waarna zij 1 x 70 watt klasse A af kunnen geven. De versterkers zijn gebalanceerd aangesloten op de Audio Research LS 22 voorversterker. Tijdens het luisteren met deze twee monoblokjes lieten de Magnepanís horen dat zij toch wel wat vermogen vragen. Als je op normaal geluidsniveau met een kleine bezetting draait dan is het allemaal heel goed te doen, maar zodra het volumeniveau opgeschroefd wordt en de bezetting groter wordt, dan neemt de behoefte aan meer vermogen toe.Het laag en dan met name de kracht in het laag valt deels weg. Om dat terug te krijgen moest ik de Magnepanís dichter naar de muur schuiven tot een afstand van ongeveer 75 cm. Helaas wordt dan tegelijk de diepte-afbeelding met een paar meter terug gebracht. Waar de SM-70ís in combinatie met de Magnepanís echter wel in uitblinken is het middengebied en het hoog. De set liet een sfeervol, vloeiend en enigszins warm geluid horen en deed de mindere kwaliteiten in het laag snel vergeten.

EDITORS' CHOICE