Iconische uiterlijk Bowers & Wilkins 800 D3 serie


Werner Ero | 26 oktober 2015 | Fotografie Werner Ero | Bowers & Wilkins
Dit artikel werd oorspronkelijk geplaatst op 18 september 2015

Naast de gele Kevlar kleur van de bekende FST middenunit en de gebogen kastvorm, is het vooral de super-gestroomlijnde Marlan behuizing op de 802 en 800 modellen, die al sinds de introductie van de eerste 800 serie in 1989 de serie zijn iconische uiterlijk heeft gegeven. Maar net als bij de overige onderdelen zag het ontwerpteam ook hier genoeg redenen voor verbetering. De sleutel bleek in dit geval een nieuwe en zeer nauwkeurig berekende gietvorm en het materiaal aluminium. Zo is de nieuwe Turbine kop in één keer te gieten, terwijl de Marlan kop feitelijk uit twee helften bestaat. Daarbij moet Marlan arbeidsintensief worden nabewerkt, terwijl het gegoten aluminium met maar weinig handelingen gereed is om te worden gespoten. De hoofdreden om voor dit compleet andere materiaal te kiezen, is het feit dat door computeroptimalisatie, een vrijwel resonantievrij-platform is ontstaan. Ideaal om de kwaliteiten van de nieuwe Continuum middenunit maximaal tot uiting te laten komen.

Aerofoil
Net als ik denk dat dan vast ook het Rohacel conusmateriaal voor de basdrivers wel zal zijn aangepakt, komt Martial met inderdaad een sterk verbeterde variant in de vorm van de Aerofoil conus. Waar Rohacel (dat ook gebruikt wordt voor de rotors van helikopters) vooral een extreem sterk, licht en stijf materiaal is, gaat Aerofoil nog een flinke stap verder. Nog steeds is het gebruikte materiaal extreem sterk en stijf, maar is om de optimale zuigervorm ook bij zware belasting te behouden de dikte van de conus variabel gemaakt. Hierdoor wordt het ideaal nog beter benaderd met wederom een betere geluidskwaliteit tot gevolg.


Matrix
Laatste aandachtspunt, voordat ik aan het luisterdeel wil beginnen, is de sterk verbeterde onderhuidse Matrix constructie. Net zoals ieder ander serieuze luidsprekerbouwer wil ook Bowers & Wilkins een zo stijf mogelijke en resonantievrije kast creëren. Voorheen werd daar de beproefde Matrix constructie voor gebruikt: een nauwkeurig berekend houten raamwerk wat op een zo resonantievrije wijze als mogelijk alle panelen met elkaar verbindt. Bij de oude Matrix werd daarvoor nog MDF gebruikt. Bij het nieuwe ontwerp is dit bewust meerlaags hout geworden, met waar nodig metalen versterkingen voor de ultieme versteviging en resonantiecontrole. Eindresultaat is een veel stabieler reagerend en meer resonantievrije kast. Een ontwerp dat zowel meer rust en minder kleuring bezit, als low level informatie beter kan doorgeven.

MERK

EDITORS' CHOICE