REVIEW

Ilona Knopfler - Live The Life


Jan de Jeu | 09 maart 2006

Door haar naam denk ik aanvankelijk dat deze zangeres de zoveelste jazz vertolkster uit het land van Uncle Sam is. De eerste – acapella gezongen - tonen van haar tweede CD ‘Live The Life’ doen echter anders vermoeden. Een pure, heldere stem die elegantie en verfijning ademt.

Ilona KnopflerZodra ze begint aan het tweede nummer Comment Allez-Vous weet ik het vrijwel zeker; dit is een Française. Hoe fraai het eerste nummer I’m Going to Live the Life I Sing About ook is – de song is verantwoordelijk voor de titel van de CD – echt verliefd op haar stem word ik pas wanneer ze in haar moedertaal zingt. Dansez sur moi, wat ik ken als Girl Talk, krijgt door haar toedoen een geheel nieuwe dimensie en hetzelfde geldt voor Charles Aznavour’s Parce que dat zij hier neerzet als een lied waarin haar liefde voor haar dochtertje Aiyana tot uitdrukking gebracht wordt.
Le jazz et la java is duidelijk geïnspireerd op dat fraaie, van het album Time Out afkomstige, Blue Rondo a la Turk van Dave Brubeck en op de vocale versie die Al Jarreau daarvan ooit ten beste gaf.

Als één na laatste van de twaalf songs komt Michel Legrand’s The Windmills of Your Mind voorbij als, hoe kan het ook anders, Les Moulins de Mon Coeur. Dat Ilona net zo makkelijk en vloeiend in het Engels zingt bewijst de Française, die tegenwoordig haar tijd verdeelt tussen Parijs en Atlanta, in de zeven Engelstalige nummers. Mijn favoriete selectie daaruit wordt gevormd door de ballads Alone Together en This is Always. Maar ook But For Now, wat ik de laatste tijd voornamelijk in een langzame vertolking van Jamie Cullum gehoord heb, klinkt heerlijk swingend in Knopfler’s Braziliaanse up tempo versie.

Aan de CD werken – afwisselend in trio, kwartet of grotere formatie - meer dan dertig musici mee met daar tussen enkele grote namen. Kim Nazarian is als achtergrond zangeres te horen in o.a. het eerste nummer. Alain Mallet speelt piano, de altsax is in handen van Antonio Hart, Sean Jones hanteert de trompet, Paquita D’Rivera soleert op klarinet ( o.a. in Comment Allez-Vous) en Darmon Meader wisselt tussen tenor sax, fluit en klarinet. De eerste CD van Ilona, getiteld Some Kind Of Wonderful, was een album met door jazzy invloeden gekleurde covers van Amerikaanse popmuziek. Met deze tweede schijf heeft Knopfler nadrukkelijker gekozen voor de jazz.

Hopelijk ga je voort op de ingeslagen weg Ilona. Et moi? Je te suivrai……


Aanvullende informatie
Format CD mac 1021
Label: Mack Avenue Records inc. 

EDITORS' CHOICE