REVIEW

Broken Flowers


Jan Luijsterburg | 13 juli 2006

De hoofdpersonen in de films van Jim Jarmusch stralen altijd veel rust uit, zeg maar gerust lamlendige sloomheid, maar Don Johnston spant wel de kroon. Wie Bill Murray zag in Lost in Translation weet dat niemand zo leeg voor zich uit kan staren als hij.

Jarmusch schreef zijn nieuwste film met Murray in gedachten. Het resultaat is een staaltje gortdroge maar superieure humor. Een lach en een traan dus, want de schatrijke Johnston heeft zelf amper door hoe triest hij is.

Zijn laatste vriendin werd helemaal wanhopig van hem en heeft net haar biezen gepakt, als Johnston (‘met een t’ zegt hij er op vermoeide toon bij) een mysterieus roze briefje zonder afzender in zijn brievenbus vindt. Daarin staat dat hij een zoon heeft van 19 die naar hem op zoek is. Don heeft een buurman die qua energieniveau zijn absolute tegenpool is. Afkomstig uit Ethiopie, drie baantjes, vijf kinderen, leuke vrouw en als hobby detective spelen en misdaadverhalen schrijven. Het briefje wordt opgevat als een interessante casus die tot op de bodem uitgezocht moet worden. 

Vroeger was Don een echte Don Juan. Het is dan ook een hele toer om alle minnaressen die de schrijfster van de brief, oftewel de moeder van de onvermoede zoon, zouden kunnen zijn, in herinnering te roepen. De buurman vindt dat Don op zoek moet, maakt een gedetailleerd plan en regelt alles, tot routebeschrijvingen en tickets aan toe. Met frisse tegenzin gaat Don op pad, voor de gezelligheid voorzien van een speciaal door buurman samengesteld CD’tje met aanstekelijke Ethiopische muziek. Don ondergaat een stel hilarische confrontaties met zijn verleden en met wat het verstrijken van tijd met mensen kan doen.

Bijna net als Jarmusch’ eerdere films Night on Earth en Coffee and Cigarettes is Broken Flowers te zien als een reeks korte films. De bezoekjes zijn in vorm en stijl aparte episodes, waarin steeds een mooi vrouwenportret geschetst wordt, met houten Klaas Don Johnston, bosje bloemen in de hand, als katalysator. De actrices die de minnaressen vertolken zijn niet de minsten. Sharon Stone, Jessica Lange, Julie Delpy, Frances Conroy, Tilda Swinton en Cloe Sevigny komen allemaal tot een prachtige prestatie.

Een slijmerige ‘making of’ of een standaard interviewtje zouden vloeken met de zelfbewuste originaliteit van een filmmaker als Jarmusch. De extra’s op deze DVD zijn beperkt in speelduur, maar in hun beknoptheid wel erg treffend. Een onnavolgbare dialoog van twee meisjes in een bus, die op spectaculaire wijze door elkaar praten zoals alleen pubermeisjes dat kunnen, outtakes, swingend gemonteerd in de vorm van een serie clapboards, en een korte telefonische toelichting van de regisseur, begeleid door een artistiek geschoten setimpressie. Allemaal uiterst stijlvol en humoristisch, deze eigenzinnige filmmaker waardig.


Aanvullende informatie:
VS, 2005
Speelduur: 106 minuten
Regie en scenario: Jim Jarmusch
Productie: Jim Jarmusch, Victoria Katz, Jon Kilik, Stacey E. Smith
Camera: Frederick Elmes
Montage: Jay Rabinowitz
Art direction: Mark Friedberg
Met: Bill Murray, Jeffrey Wright, Sharon Stone, Jessica Lange, Julie Delpy, Frances Conroy, Tilda Swinton en Cloe Sevigny
Uitgave: A-Film www.a-film.nl
Website: http://brokenflowersmovie.com

EDITORS' CHOICE