REVIEWBluenote

Bluenote Phono 1 mkII phonovoortrap


Eric de Boer | 30 november 2006 | Bluenote

Sinds jaar en dag staat Italie bekend om zijn passie voor schoonheid, zijn temperamentvolle volk en goede wijn en voedsel. Daarnaast zal menigeen bij het noemen van dit land gelijk de associatie maken met merken als Ferrari, Lamborghini of menig beroemd kledingmerk. Een hifi-liefhebber zal sneller denken aan Unison Research of Sonus Faber. Sinds vorig jaar importeert Sneek Hifi B.V. het merk Bluenote, dat dit laatste rijtje zeker mag completeren.

Bluenote Phono 1 mkII phonovoortrapVoor mij staat een marineblauwe doos, die doet vermoeden dat er een paar dure dameslaarzen in zou kunnen zitten.

Het label van Bluenote, de schoonschrift letters Villa en een met de hand ingevulde – en eveneens zilverkleurige, wat een aandacht voor uiterlijk! – Phono 1 en het serienummer verzekeren mij er echter van dat het onder het deksel gaat om een phonovoortrap, die de analoge tonen van mijn platenspeler de komende tijd mag gaan doorvoeren naar mijn versterker.


Blauwe aandachtstrekker

Na de doos geopend te hebben kom je direct een enveloppe, een Engelstalige gebruiksaanwijzing en een strak en zorgvuldig verpakt zwart kastje tegen. De enveloppe herbergt een door de koper in te sturen garantiecertificaat. Hoewel de zeer lange doos dus anders doet vermoeden, valt het kasje qua omvang alleszins mee, de omvang betreft 13 x 11 x 24 centimeter, terwijl het gewicht toch een drie kilo bedraagt. Het geheel voelt zeer stevig en solide aan, en ook hier komt de Italiaanse aandacht voor uiterlijk weer duidelijk naar voren; de voorzijde is van een glanzend zwart acryl gemaakt, hetzelfde uiterlijk dat Bluenote ook toepast voor zijn draaitafels en geïntegreerde versterkers. Geen grote belettering, maar alleen vier imbusschroefjes in de hoeken, en een wederom zilverkleurig naamplaatje voor het merk. Boven in het midden zit een klein gaatje, waarvan ik weet dat er een helderblauwe LED achterzit, die het zwarte glimmende front van de voorversterker alleen maar accentueert.

Hier is écht aandacht aan geschonken. Als ik het toestel omdraai, prijken aan de achterzijde een ronde aan/uitschakelaar, vier symmetrisch vergulde tulpstekkeraansluitingen en precies hiertussen gecentreerd een groene aardedraadverbinding me toe. Linksonder zit een vast netsnoer (geaard) die eveneens zwart is en zwaar en goed afgeschermd oogt. Als ik de Phono 1 openschroef, om de vier interne jumpers goed te zetten voor mijn MC-element kom ik een zeer overzichtelijk geheel tegen. Twee printplaten, één voor de voeding, en één voor het geluidssignaal. De Phono 1 is voorbereid voor praktisch alle MM- en MC-elementen, en de vier jumpers kunnen worden ingesteld voor lage en hoge inputwaarden. De aparte voeding zit voorin de voortrap, zover mogelijk verwijderd van het geluidssignaal om interferentie te voorkomen. Deze voeding is volgens de maker van een dermate hoog niveau, dat hij evengoed gebruikt zou kunnen worden als voedingsbron voor een eindversterker. Nou lijkt me dit wat overdreven, maar degelijk oogt het geheel wel. Alle interne componenten zijn verbonden met een gedraaide bekabeling, duidelijk met de hand zorgvuldig vastgesoldeerd aan de vergulde printplaten.

Bluenote Phono 1 mkII phonovoortrap

Het frequentiebereik dat Bluenote opgeeft is groot, van 1Hz tot 100Khz bij een plus of min van 3dB. Vervorming is laag te noemen met 0,1% binnen 20Hz tot 20KHz, het brede aansluitbereik van de verschillende soorten elementen loopt voor MM van 0,9 tot 5,0 mV (micro Volt) en voor MC van 0,3 tot 0,8 mV. De signaal/ruisverhouding ligt respectievelijk op -80dB en -70dB. Ik plaats de Phono 1 mkII apart naast mijn set, in plaats van mijn NAD PP-2 pre, op een setje Masterbase dempers, om zo min mogelijk hinder te ondervinden van in de buurt zijnde storingsvelden van stroom en andere “vervuilers” want een gevoelige voortrap pikt dit op en geeft dit weer in het geluidsbeeld, wat erg hinderlijk kan zijn. Het betreft hier een reeds ingespeeld model, en de jumpers staan dus al netjes in de MC-stand. Na het aansluiten zet ik de schakelaar op “on” en de voorkant van de Phono 1 wordt verlicht door een blauwe LED, die vrij fel de kamer in schijnt. Een zeer lichte brom van de spanningstrafo valt me op, en deze brom blijft na het checken van de fase op de stroomtoevoer. Hopelijk is die niet hoorbaar als ik mijn versterker aansluit, hoor ik mezelf denken. De gebruikershandleiding van de Phono 1 maakt me duidelijk dat de Phono 1 het beste werkt na een flinke inspeelperiode, en op een plek geplaatst dient te worden waar het toestel niet of het minst onderhevig is aan grote schommelingen in temperatuur of luchtvochtigheid. De blauwe LED zal er de komende weken nog een paar keer voor zorgen dat ik aan bezoek moet uitleggen wat een phonovoorversterker precies doet, en misstaat zeker niet, te horen aan de vele opmerkingen die het kleine zwarte kastje in mijn huis teweegbrengt.

EDITORS' CHOICE