REVIEW

Nederlands Blazers Ensemble – Het Paradijs


Jan Luijsterburg | 01 maart 2007
Het nieuwjaarsconcert van het Nederlands Blazers Ensemble lag dit jaar al na enkele weken in de winkel, wederom als pakketje met een weergave op zowel CD als DVD. Was vorig jaar het thema Papa’s aanleiding om kritiek op het asielbeleid van Verdonk te leveren, onder meer door asielzoekers een bijdrage te laten leveren, dit jaar werd onder het motto Het Paradijs hetzelfde nog eens gedaan.

Nederlands Blazers Ensemble – Het ParadijsDe DVD bevat de volledige televisieregistratie van de VARA, dit jaar voor het eerst niet rechtstreeks uitgezonden maar op nieuwjaarsavond, om het concert een meer prominente plaats te geven. De interviews van Hanneke Groenteman, de drooghumoristische aankondigingen van hoboďst Bart Schneemann en een aantal meer visueel gerichte stukjes zijn weggelaten op de CD.

Als altijd was het concert een rijkgeschakeerd geheel, waarin de traditionele compositiewedstrijd voor jongeren weer een plaats had. De vier winnende werken werden uitgevoerd door de jonge componisten met het ensemble. De onderlinge variatie in stijl was net zo groot als die in het gehele concert: van rock tot barok, van luisterliedje tot jazz.

Als prelude werd het thema van het concert geďntroduceerd aan de hand van een stukje oude muziek gecomponeerd door Marco Uccellini. De trombonist en luitist werden als engeltjes opgetakeld. Bart Schneemann vertelde het scheppingsverhaal: eerst was er niks, zelfs geen Elvis en Bach ‘en dat soort dingetjes’. Ja wat engeltjes en een vijgenboom blijkbaar, want in een blad daarvan was hij gekleed. Maar toen kwam er een klarinet de glijbaan af die de plaats van de lange trap van het concertgebouw ingenomen had, en toen nog een, en toen begon het allemaal, met de aanstekelijke introductie annex finalemuziek: de Tango Apasionade van Astor Piazzolla, in de finale begeleid door minutenlang geknal van de uit de hemel neergedaalde ballonnen.

De gastsolisten kwamen uit Ethiopie, Burundi, Nigeria en Irak. Fijn dat ze nu waarschijnlijk wel in ons land kunnen blijven, met de mooie bijkomstigheid dat hun muziek hier hoorbaar zal blijven. Regelmatig keerde het gironummer van stichting Vrolijkheid (www.vrolijkheid.nl) terug, een netwerk van kunstenaars die zich inzetten voor kinderen in asielcentra.

De muziek van het NBE ging van Bach en Monteverdi tot een schitterend knalstuk van Louis Andriessen leerling Steve Martland en, Schneemann kondigde hem al aan, ook Elvis was weer even onder ons. Na de klassieke introductie van zijn Las Vegas shows, Also sprach Zarathustra van Richard Strauss, gaf Jan Geerling in mooi groteske vermomming een knallende versie van That’s All Right Mama ten beste. Het was weer een mooi feestje.


Aanvullende gegevens:
DVD: speelduur 104 minuten; 16:9 anamorf; dolby digital 5.1
CD: 22 tracks, speelduur 71:51
Opnamen i.s.m. de VARA 
Label: NBE live 
Distributie: Codaex

EDITORS' CHOICE