REVIEWDPS

Der Plattenspieler


Jan de Jeu | 18 oktober 2007 | Fotografie Jan de Jeu | DPS

Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat, wanneer ik puur voor mijn genoegen naar muziek luister, ik nog steeds het liefst een LP opzet. Niet zo verwonderlijk dus dat, wanneer ik gevraagd word om voor een test een component uit te kiezen, ik al snel uitkom bij een vinyldraaier. Dat ik vervolgens grote kans maak om bij onze oosterburen te belanden is dan evenmin een verrassing. Tenslotte is Duitsland het thuisland van illustere draaitafelmerken als Brinkmann, Clearaudio, Transrotor, Acoustic Solid, Scheu en Thorens die allen grote faam genieten. Een naam die ook zeker in dit, overigens geenszins complete, rijtje thuishoort is DPS. Sinds ik de referentie draaitafel van dit merk enige weken in huis heb begrijp ik pas goed waarom hij door zijn ontwerper ‘Der Plattenspieler’ gedoopt is. 

DPS

Voor de bakermat van DPS moeten we afreizen naar München en wel naar Herr Willie Bauer. Die lanceert in 2000 dit eigen draaitafel ontwerp. Op dat moment verkoopt hij in zijn eigen HiFi winkel o.a. draaitafels van de Engelse merken Pink Triangle en Well Tempered. Van beide merken zijn dan ook ontwerpkenmerken terug te vinden in de DPS. De gedachte van waaruit het lager ontworpen is, is geïnspireerd door Pink Triangle en ook de geschroefde platenklem heeft de DPS met dit merk gemeen. De volledig los van het chassis staande, zich door een hoog koppel onderscheidende, Berger synchroonmotor heeft weer meer gemeen met Well Tempered. Bijzonder is de grote trekkracht van deze motor. Hij zorgt voor een stabiele gelijkloop als ware het een zwaar massaloopwerk. Echter nu met het voordeel dat de nadelen van een dergelijk loopwerk, te weten energieopslag en terugkoppeling, niet op kunnen treden. Op het eerste gezicht lijkt het of de draaitafel opgebouwd is uit drie segmenten; een granieten onderplaat met daarboven een houten basis waarop een acryl plaat rust. De werkelijkheid is evenwel, zoals meestal het geval is, veel complexer. De basis wordt gevormd door een groene, verbazingwekkend zware, dunne schuimstofmat. Daarop rust een granieten plaat met daarin drie asymmetrisch geplaatste uitsparingen waar de drie kunststof voeten ingedraaid worden; één middenvoor, één halverwege de rechter zijkant en één linksachter. Met deze voeten wordt de speler ook waterpas gezet. In de uitsparing van elke voet ligt een demper van geschuimd polymeer waarop de sokkel rust.

Het materiaal waar de demper uit vervaardigd is, is afhankelijk van de gebruikte arm. De combinatie van mat en dempers bewerkstelligt volgens Bauer dat de daar tussen gelegen granieten plaat akoestisch volledig dood is. De op de dempers rustende, in retro look uitgevoerde sokkel lijkt te zijn vervaardigd uit hout maar is in werkelijkheid opgebouwd uit hout, gummi en kurk. Samen met de slechts één kilo wegende acryl plaat die daar op zijn beurt weer op ligt vormt hij een sandwich constructie die op zeer effectieve wijze voorkomt dat resonanties een nadelige invloed op de geluidsweergave kunnen hebben. De as is van gepatenteerd kunststof en het kogellager is van edelsteen. Het draaiplateau van acryl wordt aangedreven door een platte rubber snaar. Standaard wordt bij de DPS een tweefase voeding geleverd waarmee gesproken wordt over een DPS 2. Deze combinatie kan opgewaardeerd worden naar de DPS 3 versie door de twee fase voeding tegen meerprijs om te ruilen voor een 3 fase variant. Deze laatste combinatie is door mij beluisterd.


Graham

De draaitafel wordt geleverd met een voor Rega armen geschikt armboard. Armboards voor  armtypen met een afwijkende diameter zijn echter eveneens leverbaar. Importeur Dynamic Solutions verzorgt niet alleen de distributie van DPS draaitafels maar ook van Graham armen en Lyra elementen. De keuze voor een combinatie met deze merken ligt dan ook voor de hand. Wat betreft het Amerikaanse Graham engineering is gekozen voor de toparm; de Phantom B-44. Eén van de meest begerenswaardige toonarmen en misschien wel de mooiste pivoted tonearm die er momenteel te koop is. Azimuth, VTA en naalddruk zijn extreem nauwkeurig en kinderlijk eenvoudig in te stellen. In mijn beleving is dit overigens geen arm voor muziekliefhebbers met een obsessief compulsieve persoonlijkheidsstructuur; zij zullen zich in hun controledwang volledig verliezen in de mogelijkheid om tijdens het afspelen van hun platen voortdurend de VTA te optimaliseren. U bent gewaarschuwd!


Lyra

De reputatie van de elementen van Lyra grenst aan die van de Graham armen. Jonathan Carr weet elementen te ontwerpen die niet alleen fantastisch sporen maar ook nog eens magistraal klinken. Ongeacht of het nu om een ‘instap’ element als de Dorian of om de absolute top - de Olympos - gaat. In deze test wordt het element direct onder de top ingezet; het in een titanium body gehulde Titan i element.

EDITORS' CHOICE