REVIEW

My Morning Jacket - Evil Urges


Jan Luijsterburg | 31 juli 2008

Onlangs had mijn dochter een schoolfeestje met als thema Proud to be Fout. Evil Urges lijkt met het zelfde motto in gedachten gemaakt. My Morning Jacket had altijd al de gewoonte het publiek aan het eind van hun concerten te verrassen met covers in de meest uiteenlopende stijlen, liefst zo fout mogelijk. Dat fenomeen heeft zich nu meester gemaakt van de eigen composities.

My Morning Jacket - Evil UrgesDe grote kracht van de uit Kentucky afkomstige band is de stem van voorman Jim James. Een unieke tenor die als weinigen in staat is emotie op te roepen. De momenten waarop dit wapen in stelling gebracht wordt zijn op Evil Urges echter op een hand te tellen. Hij geeft er de voorkeur aan te laten horen dat hij ook heel anders kan zingen. Net als Prince bijvoorbeeld, met een samengeknepen falset. Of als Bruce Springsteen, ACDC, de Bee Gees of godbetere The Village People (Highly Suspicious). Tja.

Een coverband is misschien leuk voor feesten en partijen, en foute singletjes draaien met een slok op kan een aangenaam verpoos zijn. Voor een plaatartiest zou zoiets als originaliteit of een ‘eigen geluid’ toch eigenlijk wat hoger in het vaandel moeten staan?

Evil Urges komt met haar commercieel glossy sound in de buurt van muzikale automutilatie, wat me de vraag oproept of het nu gebrek is aan smaak is (ook de concert-DVD Okonokos leed daar al een beetje aan) of aan geloof in de eigen identiteit die James en consorten hier parten gespeeld heeft? Het is me een raadsel.

Misschien ben ik wat rigoureus in mijn oordeel; ik lees in Oor jubelende verhalen over het album en op internet dat mensen na veelvuldig luisteren er toch wel iets aan beginnen te vinden. Er zijn best mooie momenten, zoals de melodie van Librarian, maar die wordt dan weer verkracht door een vreselijke tekst vol puberale seksclichés (take off those glasses and let down your hair for me). Kromme tenen.

Hopelijk gaat Jones net als ik gauw nog eens luisteren naar het onovertroffen debuutalbum The Tennessee Fire of naar It Still Moves. Van Neil Young epigonisme kan My Morning Jacket met dit album in ieder geval niet meer beschuldigd worden, maar ondertussen maken bands die de oude My Morning Jacket een beetje nadoen, zoals Band of Horses en Fleet Foxes veel interessantere platen.


Aanvullende informatie:
14 tracks, speelduur 55:20
Label: Rough Trade / ATO
Distributie: de Konkurrent 
Website: www.mymorningjacket.com

EDITORS' CHOICE