REVIEWVTL

VTL IT-85 geintegreerde buizenversterker


Anneke Ruys | 04 mei 2010 | VTL

In heel 2009 zag ik twee opstellingen met VTL apparatuur, nu heb ik binnen een paar weken zelf tweemaal kunnen proeven van de kunsten van Luke Manley. Tegelijk met de eerder besproken VTL TP-6.5 Signature phonoversterker kreeg ik de beschikking over een geentegreerde IT-85 versterker van dezelfde fabrikant.

Voorzien van een heel wat aantrekkelijker prijskaartje dan de Signature serie blijven bij VTL de klank en de karaktereigenschappen ook in deze kleine buizenversterker geheel overeind. Met de IT-85 kon ik heerlijk lang spelen in meerdere opstellingen, voordat ik hem voor leeuwen wierp in de grote luisterruimte. Deden de fysieke afmetingen vermoeden dat de IT-85 mogelijk een maatje te klein zou zijn, ik kwam er al heel snel achter dat niets minder waar is. Het schatje met zijn retro uiterlijk bleek een alleskunner te zijn die muziek op de eerste plaats zet.

Integratie

Op het moment dat ik de VTL IT-85 uit de doos haal ben ik even stil vanwege de compleetheid van de versterker. Dat een Aziatische transistorversterker beschikt over vijf ingangen, een processor ingang, een pre-out, een tape-out, een hoofdtelefoonaansluiting, een mute knop en een afstandbediening voor mute en volume, ben ik gewend. Dat een zelfde hoeveelheid mogelijkheden op een in de USA gebouwde buizenversterker aanwezig is, verbaast mij zeer. Daar blijft het niet bij, het eigenzinnige uiterlijk spreekt me direct aan, net als de afwerking.

Door de bescheiden afmetingen kan ik de IT-85 overal een opvallend plekje geven, zolang hij genoeg lucht ziet om niet te warm te worden. Eigenlijk zijn we vanaf het eerste moment vrienden. Met genoegen haal ik de kap weg die de buizen beschermt tegen vingers en stoten. Tevoorschijn komen een viertal EL-34 buizen van Electro Harmonix en verder zes dubbeltriode buisjes van JJ Electronics. De buizen zijn omgeven door een niet al te grote voedingstrafo, de uitgangstrafo en een paar stevige elektrolytische condensatoren. Klein minpunt vind ik dat de bias instelling (het is geen autobias versterker) ook onder de kap zit. Even snel de bias controleren is er niet bij. Wel moet ik toegeven dat de bias geen volt verliep gedurende de testperiode en perfect door de fabriek was afgesteld. Dus heel vaak hoeft u de kap niet te lichten. Door het getinte glas, dat een groot deel van het frontpaneel beslaat, kunt u de buizen allemaal een beetje zien gloeien. In een verduisterde ruimte gaat dat beter, dan heeft het iets ouderwets magisch.

EDITORS' CHOICE