vM 250 serie


Rene Smit | 26 september 2010 | Van Medevoort

Al jaren lang maak ik in mijn referentieset gebruik van apparatuur van het Nederlandse merk Van Medevoort. Door de jaren heen hebben de apparaten zich bewezen als zeer betrouwbare en vooral muzikale werkpaarden. Dat de fabrikant geen eendagsvlieg is blijkt wel uit het feit dat dit jaar, we hebben het over 2010, het vijfentwintig jarig jubileum wordt gevierd. In het kader van dit heugelijke feit is de Q-serie ge´ntroduceerd. Een state-of-the-art serie waarin Van Medevoort alle aanwezige expertise en kennis die in de afgelopen 25 jaar vergaard is heeft verwerkt. Dergelijke apparatuur kent een prijskaartje wat voor velen een flink struikelblok zal vormen. Gelukkig heeft Van Medevoort ook voldoende keus in het meer modale segment, waaronder het onderwerp van deze test de 250-serie.

De 250 serie is de instapreeks van de firma Van Medevoort en al een tijdje op de markt. De MA 250 versterker is de opvolger van de baanbrekende MA240 die ongeveer zes jaar geleden het levenslicht zag. In deze versterker werd voor het eerst gebruik gemaakt van de UcD klasse D eindversterker techniek. Een complete review van deze versterker inclusief uitleg over deze techniek is elders op deze site te vinden. Persoonlijk was ik destijds dusdanig onder de indruk van de prestaties dat ik direct een exemplaar besteld heb. Deze versterker doet bij mij al ruim vijf jaar vele uren per dag probleemloos zijn werk. Een recente check bij de fabrikant wees uit dat er geen noemenswaardige slijtage opgetreden was en de versterker nog jaren mee kan.

Betrouwbaarheid en service staan hoog in het vaandel bij Audioart/Van Medevoort. Iets dat voor distributeur Clofis mede van doorslaggevende betekenis was om het merk aan het productenpalet toe te voegen. Ten opzichte van de MA240 zijn er naast overeenkomsten ook verschillen op te tekenen met de onderhavige MA250. Zo is het eindversterker gedeelte van de MA250 grotendeels gelijk aan de 240. Beide leveren een vermogen van 80 Watt per kanaal aan 4 Ohm en zijn voorzien van een zware, over gedimensioneerde voeding. Dit is direct te merken wanneer je de versterker oppakt. Bijna tien kilo verwacht je niet van een apparaat dat slechts 434x66x410 mm meet. Om de verkoopprijs, de versterker verwisselt voor 1250 euro van eigenaar, min of meer gelijk te houden aan de vorige versie zijn een aantal concessies gedaan. Die hebben gelukkig geen invloed op de geluidskwaliteit maar uitsluitend op de gebruiksmogelijkheden.

Het front oogt strak en opgeruimd, zakelijk maar toch met een zekere allure zeker in de kleur zilver. Uiterst links zit de aan/uit-schakelaar met daarboven een rode led die aangeeft of de versterker stand-by of aan staat. Rechts zitten zes kleine, zwarte, ronde druktoetsen waarmee de gewenste ingang gekozen kan worden. Ook hier laat een rode led zien welke ingang actief is. Uiterst rechts de volume regelaar en dat is het dan. Aan de achterzijde oogt de versterker net zo strak als de voorzijde. Van links naar rechts vinden we zes paar stevige vergulde cinch ingangen en een tape out. Een set zware luidsprekerklemmen geschikt voor blanke draad, spades of banaanstekkers. Daarnaast nog een control aansluiting die alleen te gebruiken is in combinatie met andere vM apparatuur. Uiterst rechts de entree voor een geaard netsnoer met handige fase markering. De hele versterker, met zware kast en dito frontplaat, straalt een degelijkheid uit die je in deze prijsklasse niet snel verwacht. Natuurlijk ontbreekt een afstandsbediening niet.

De CD250 CD speler sluit qua vormgeving naadloos aan op de MA250 versterker. Alleen de hoogte wijkt af, de CD250 is twee centimeter hoger dan de versterker. De uniformiteit binnen de 250 serie wordt volledig doorgevoerd in de gebruikte knoppen, toetsen en kleur van de verlichting. Dit geldt ook voor de, niet geteste, TU250 tuner. Iets waar andere fabrikanten wel eens een steekje laten vallen maar wat de uitstraling van een complete vM set zeker ten goede komt. Net als de MA250 versterker is ook het front van de CD250 strak en functioneel. Uiterst links de aan/uit-schakelaar met direct daarnaast de CD-lade. Ernaast in exact hetzelfde formaat als de lade de goed afleesbare display. Aan de rechterzijde twee rijtjes met drie toetsen voor de basisfuncties play, pause, stop, open, previous en next track. Ergonomisch gezien had het logischer geweest wanneer de open/close toets direct naast de lade geplaatst zou zijn. Echter het oog wil ook wat en het went natuurlijk snel, bovendien kun je ook gebruik maken van de meegeleverde afstandsbediening.

Aan de achterzijde is een set vergulde cinch connectoren te vinden, een optische en een coaxiale digitale uitgang en ook hier een geaarde net entree. De CD250 is een dedicated CD-speler, iets dat gezien de razendsnelle opkomst van allerhande streaming devices inmiddels bijna een unicum genoemd mag worden. Echter voor de muziekliefhebber die zoekt naar eenvoud en beschikt over een flinke CD collectie is het investeren in ôechteö speler nog steeds verantwoord. Audioart heeft er veel aan gedaan om de speler klankmatig op een hoog niveau te brengen. Zo is het loopwerk gemonteerd in een subchassis welke op zijn beurt weer verend opgehangen is. Dit voorkomt akoestische terugkoppeling en zorgt dat de foutcorrectie minder aangesproken hoeft te worden. Een hoogwaardige zware voeding is essentieel voor een versterker maar werpt ook zijn vruchten af in een CD-speler. vM weet dit en heeft de CD250 voorzien van een uitstekende voeding. De CD250 mag dan het instapmodel van de fabrikant zijn, hij is wel voorzien van de vM Superclock die ook in de duurdere modellen wordt toegepast. Zeer belangrijk voor een goede timing en het voorkomen van jitter. Stuk voor stuk zaken die je niet snel aantreft in een speler in deze prijsklasse of zelfs duurdere exemplaren.

EDITORS' CHOICE