REVIEWB&W


René van Es | 11 maart 2004 | B&W

Erin en eruit

Acoustic Zen kabelsEerst maar beginnen met de top interlink, de Silver Reference II. JM plaatst zeer goed met een behoorlijke diepte. Het scheurt niet terwijl het toch lekker helder klinkt. Hoewel de helderheid soms een ietsje teveel wordt blijft het gehele beeld in balans. Het bij vlagen te heldere beeld vindt ook zijn oorzaak in de versterking en de luidsprekers. Dat is niet alleen verwijtbaar van de kabel. KB blijft binnen de speakers staan heeft wat minder breedte dan met andere kabels. Haar stem staat goed naar voren. De tweede stem is niet altijd even goed te volgen en ik mis wat ruimte informatie in de vorm van galm. Soms ook hier weer een harde klank, nooit schel. NL verrast in positieve zin. De gitaar en de stem staan zoals het hoort op één lijn maar verdwijnen niet in elkaar. De stem staat echt los van het instrument.

Als ik doorga met de Matrix Reference II is het geheel met JM al ronder en zachter van klank. Er is minder diepte informatie dan daarnet. Een stukje van de magie van de Silver Reference II is weg en daardoor is het geluid “gewoner”. Omdat de kabel een zachter karakter heeft is de stem meer in toom gehouden en is het gevaar voor uit de bocht vliegen minder. Een voordeel, maar eveneens een nadeel als je graag op de toppen van de prestaties wilt lopen. KB laat ook die afname van diepte horen maar maakt het beeld wel breder en plaatst buiten de luidsprekers. Het laag is nu rommeliger en gaat minder diep. Instrumenten en stem verworden meer tot één bron. NL profiteert deels van de rondheid. De gitaar is nu voller en krachtiger. De stem van Nils neigt haast naar een vrouwenstem. Lettend op de snaren bespeur je minder dynamiek, maar dat kan net zo goed het gevolg zijn van de meer melodieuze weergave die een Matrix Reference II biedt.

Pak ik ter vergelijk mijn referentie kabel, de Siltech SQ-88 Classic dan presteert die overall minder dan de Silver Reference II maar duidelijk beter dan de Matrix Reference II. Op JM blinkt de Siltech uit in het weergeven van nuances in de stem, geeft echter minder diepte informatie, heeft wat meer controle over de “schelheid” zonder te verliezen aan kracht en dynamiek. Op de cd van KB is de Siltech degene die het meest in balans het laag weet weer te geven. Droog, krachtig en in de juiste proporties. Het stereobeeld blijft in de breedte net als met de Matrix maar het geheel plaatst lager. Kari is er bij gaan zitten om te zingen. NL zet alles in proportie en plaatst de Siltech tussen de twee Acoustic Zen kabels in, zoals het hoort gezien de verkoopprijzen.

Nog even naar de CrystalCable Reference Interconnect. Deze kabel zal zoals het later blijkt optimaal presteren in een set die opgebouwd is rond de interconnects, de netsnoeren en de speaker kabel van CrystalCable. Als solist in de set komt hij eveneens goed uit de verf en heeft de klasse van de Silver Reference II, zij het met een ander karakter. De CrystalCable harmonieert en loopt wat minder op het randje. Spanning en sensatie zijn te vinden met Acoustic Zen Silver Reference II, steeds meer bedeesdheid met de CrystalCable, de Siltech en de Matrix Reference II. In die volgorde.

Netsnoeren blijven verbazen. Nog steeds is het mij niet geheel duidelijk waarom een stuk draad van de muur naar het apparaat zoveel verschil kan maken, al leerde ik er pas weer een theorie bij. Fris in mijn geheugen staat de ervaring met een NBS kabel aan mijn toenmalige Sphinx voorversterker. De NBS deed meer voor de set dan menig ander component dat zou kunnen. De aanschafprijs destijds hield mij tegen. Ondertussen is de acceptatie voor dure netkabels gegroeid, is mijn budget iets groter en weet ik beter dat netsnoeren wezenlijke verschillen opleveren.

In mijn beleving is de Krakatoa het goedkoopste van de drie netsnoeren (pas later blijkt dat hij tussen de andere twee inzit qua prijs). Direct al bij JM beleef ik de muziek anders t.o.v. de normaal toegepaste Sign Audio PC-150. Een mooi stereobeeld, meer ruimte, lucht om de instrumenten en meer rust. Op KB neem ik het meest duidelijk waar dat de achtergrond stiller wordt. Het lijkt een gordijn weg te halen. Op NL trekt de stem en de gitaar verder uit elkaar. Transparant en helder met een natuurlijke klank. Op het moment dat ik met de Tsunami+ aan de slag ga vind ik die minder dan de Krakatoa. Zoals gezegd, dat klopt later ook als ik de prijslijsten opzoek. De Tsunami+ heeft wel een deel van het karakter van de duurdere broers maar geeft met alle drie de cd’s een harder en onaangenamer geluid. De scherpte neemt toe als gevolg van meer helderheid. De rust en de toename van de stilte blijft deels gehandhaafd. Niet mijn favoriete keuze t.o.v. alle andere kabels met uitzondering van de voordeliger Sign Audio kabel. Ik merk dat de prijsopbouw van de diverse kabels klopt met de eigenschappen. Voorkeur loopt netjes van de Sign Audio, via de Tsunami+, de Krakatoa, de Siltech SQ-88 Classic naar de topper van CrystalCable de Power Reference. Steeds een stapje beter en beter. Her en der met andere karaktertrekjes maar overall in de juiste prijsbalans.

Acoustic Zen kabelsDe verrassing komt met de Gargantua II. Deze kabel laat zich slechts met moeite in een grote lus leggen om te eindigen in mijn Marsh Sound Design P2000b. Het resultaat is opzienbarend. Zodra de eerste tonen klinken heb ik het gevoel dat de wereld buiten stil is gezet. Alle achtergrond geluiden verdwijnen als sneeuw voor de zon. Vergelijk het maar met een autoloze zondag (voor wie oud genoeg is om zich dat te herinneren). Weg randjes, weg scherpte, welkom genoegens. Op KB meer druk in het beheerste laag dan ooit. Veel details hoorbaar in de weergave. Het resultaat met dit netsnoer is een krachtige volle en overtuigende weergave. Diepte en een breed stereobeeld zijn mijn deel. Bij NL lijkt de gitaar te zijn gegroeid. Ook nu meer stevigheid en het lijkt wel of Nils nog harder de snaren tokkelt. Nooit te hard of te schel, nooit geremd in dynamiek of pure power. Als ik netnoeren ga wisselen haal ik nimmer het resultaat dat deze Gargantua II weet te bereiken. Ik geloof dat ik zonder enige overdrijving kan stellen dat dit snoer net zoveel doet als een uitmuntend netfilter zoals mijn Kemp Elektroniks Power Source. Dit is het beste netsnoer dat mijn set heeft gesierd. Zonder twijfel. Jammer dat het ook het duurste is, maar dat terzijde. Ongekend wat dit snoer verandert aan de weergave.

MERK

EDITORS' CHOICE

  • Review
    Review Elac EA101EQ-G `Elements` versterker
    Review
    lees meer »
  • Nieuws
    Video: Introductie Bowers & Wilkins PX hoofdtelefoon
    Nieuws
    lees meer »
  • Review
    Review Pro-Ject Pre box S2 Digital
    Review
    lees meer »