COLUMNApple

In tune met iTunes


Menno Bonnema | 05 januari 2014 | Fotografie Redactie HiFi.nl | Apple
Dit artikel werd oorspronkelijk geplaatst op 22 december 2013

Mijn Mac mini bleek dus mijn eye opener voor iTunes te zijn (Steve Jobs zal het ongetwijfeld iOpener hebben genoemd). Op de vorige pagina heb ik al enkele unique selling points van het systeem genoemd, in de woorden van Apple zelf. Maar ik denk dat er nog een andere, niet te onderschatten reden voor het succes en de snelle populariteit aan te wijzen was. En dan ga ik weer terug naar mijn zolderkamertje, volgestouwd met 'oude' muziek. Muziek opgeslagen op de 'oude' geluidsdragers...

Want het begon natuurlijk allemaal met lp's. Gevolgd door muziekcassettes, gevuld met muziek van geleende lp's of met muziek opgenomen vanaf de radio. Toen kwamen de cd's. Om mijn niet te stillen honger naar nieuwe muziek tegemoet te komen en mijn portemonnee te ontzien, maakte ik dankbaar en veelvuldig gebruik van het lenen van cd's bij muziekbibliotheken. Die van Delft, Rotterdam en later Brussel verschaften mij bijna oneindige hoeveelheden muziek. Maar waar moest ik die muziek allemaal op bewaren? Cd's kopiëren vond ik tamelijk omslachtig, en daarom had ik iets anders bedacht: videobanden. Ik was inmiddels in het bezit van een echte JVC hifi videorecorder. Daarvan had ik ontdekt dat je bij zuinig gebruik van een videoband, dat wil zeggen opnemen in longplay modus, je acht uur muziek op zo'n band kwijt kon. Vaak wel acht cd's dus. En het klonk fantastisch goed!

Laat ik overigens eerlijk zijn, er waren ook wat nadelen. Om bepaalde muziek – en specifieker, bepaalde nummers – op te zoeken op een videoband was vaak a hell of a job. Stond de band aan het begin en jouw liedje aan het eind, dan kon acht uur videoband vooruit spoelen lang duren. Dat moest beter kunnen. Na aanschaf van zo'n 200 videobanden kwam daar gelukkig de minidisc. Dat werd mijn nieuwe opslagmedium: handzaam, kwalitatief goed en wat betreft muziek opzoeken: een verademing! Ten opzichte van mijn videobanden dan wel te verstaan. En om uiteindelijk het 'slagveld' van mijn zolder kort samen te vatten: die stond aan het einde van de rit tot de nok toe vol met lp's, cassettebandjes, cd's, videobanden en minidiscs. Het werd tijd voor iets nieuws. iTunes, zo zou blijken.

Orde op zaken
iTunes bleek de beste boekhouder voor mijn muziekverzameling te zijn. Voortaan kon ik ieder liedje, iedere artiest, desgewenst iedere complete cd zo tevoorschijn toveren, vanaf de harde schijf van mijn Mac mini. Ik kon simpelweg het hele zoekwerk uitbesteden aan dat uitermate handige, kleine icoontje op mijn beeldscherm. Binnen een fractie van een seconde was voortaan iedere begeerde tune in mijn muziekbibliotheek van Apple te beluisteren. Niks geen zoekwerk meer in de stapel dozen met cassettebandjes, die lades vol met cd's, om over de videobanden maar te zwijgen...

Ook zorgde iTunes voor de benodigde informatie over liedje, cd en artiest, inclusief afbeeldingen van (cd-)hoesjes en artiest(en). Dat heeft me eveneens geholpen om de administratie in mijn muziekverzameling weer op rails te krijgen. Zo zwierf er lange tijd een cd'tje op mijn bureau rond, met daarop geen enkele informatie over welke muziek van welke artiest er zich op het schijfje stond. Dat was frustrerend genoeg voor mij, want het cd'tje bleek fantastische muziek te bevatten. Waarvan ik dus lange tijd niet wist van wie het afkomstig was. Eenmaal in de lade van de Mac mini geschoven, wist iTunes mij in no-time te vertellen welke muzikale parel ik dan toe anoniem in bezat had (voor de nieuwsgierigen: het betrof het album Mute van de Ierse indieband The Catchers).

Verder hield iTunes voortaan ook het 'wie wat wanneer' voor me bij; wanneer ik welke artiest, cd of nummer had aangeschaft, hoe vaak ik nummers had afgespeeld, en ga zo maar door. Wat is mijn muzikale leven heerlijk overzichtelijk geworden… Al is een nieuwe grens ook al weer in zich. De Mac mini is namelijk ingeruild voor een toch flexibelere labtop. Daar staat nu zo'n 220 gigabyte aan muziek op, en meer past er ook niet bij. Omdat mijn iPod Classic ook 'maar' 160 GB kan verstouwen, lopen laptop en iPod tegenwoordig niet meer in de pas. Bij synchronisatie van die twee loop ik dus kans dat er muziek van één van hen verdwijnt. Tijd om 'in de cloud' te gaan zitten met mijn muziek? Of moet ik overstag gaan en net als zovelen de avonturen voortzetten op Spotify? Eerst die honderden cassette- en videobanden en minidiscs op Marktplaats zetten. De cd's zijn al de deur uit. En mijn lp's? Die kan ik nog niet loslaten...

EDITORS' CHOICE